de Demiurg heeft de wereld geschapen in een proces. Het temporele aspect van de Timaeus is er alleen om een verhaaltje te maken dat wij kunnen volgen, maar wat bedoelt werd was een tijdloze, eeuwige, oorzakelijke relatie. De Demiurg moet niet worden gezien als iemand die op een moment, door een tijd-specifiek proces de wereld had geschapen, maar meer als een eeuwige daad, onze wereld wordt op elk moment geschapen naar het beeld van de Ideeën, en het is niet zo dat het op één moment begonnen is, en daarna klaar was. Er is geen begin en eind, het gaat om de eeuwige afhankelijkheid van onze wereld ten opzichte van de Ideeën. Dus de vraag: speelt tijd nou wel of niet een rol in de schepping?