Wet in formele zin

Het product dat gemaakt wordt door de regering (Koning en ministers) samen met de Staten-Generaal (Tweede en Eerste Kamer); veelal is een wet in formele zin een algemeen verbindend voorschrift/wet in materiële zin.

AVV (algemeen verbindend voorschrift)

Ook wel een wet in materiële zin genoemd: een algemene regel die verbindend is voor eenieder op wie de regel van toepassing is, en die, om verbindend te kunnen zij, moet berusten op een bevoegdheidsgrondslag, hetzij via attributie of via (sub)delegatie.

AMvB (algemene maatregel van bestuur)

Een bij koninklijk besluit, dus door de regering (Koning en ministers) vastgesteld algemeen verbindend voorschrift.

Recht van initiatief

De bevoegdheid om een voorstel voor wetgeving te maken en in te dienen voor behandeling: ten aanzien van wetten in formele zin komt het recht van initiatief toe aan de regering en aan de Tweede Kamer. Hierop is één uitzondering: artikel 105 lid 2 Gw bepaalt dat de jaarlijkse voorstellen voor algemene begrotingswetten door of vanwege de Koning worden ingediend: geen recht voor initiatief voor de Tweede Kamer dus.

Recht van amendement

Het recht om hangende de behandeling van een wet in dat voorstel wijzigingen te mogen aanbrengen. Dat recht komt ten aanzien van formele wetten alleen aan de Tweede Kamer toe.

Verslag

Het eerste schriftelijke commentaar, met vragen om verheldering en nadere toelichting, dat door de Tweede Kamercommissie resp. de Eerste Kamercommissie wordt opgesteld wanneer door de regering resp. leden van de Tweede Kamer een voorstel van wet is ingediend/gedaan.

Novelle

Hiermee wordt bedoeld dat de 1e Kamer wijzigingen in een aan haar voorgelegd wetsvoorstel, onder dreiging van verwerping, dan wel ter correctie van fouten, als het ware bevordert door met de indieners af te spreken dat zij wijzigingen in een nieuw in te dienen wetsvoorstel de wetsprocedure laat doorlopen. Het oorspronkelijke voorstel treedt dan als regel pas in werking nadat ook de novelle wet is geworden.